ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΙΝΚΑΣ

Οι Ίνκας ήταν πολιτισμός και αυτοκρατορία της Νότιας Αμερικής. Οι  Ινκας είχαν ένα πολιτισμό ανώτερο κι από αυτόν των Αζτέκων.Σ’όλη τη χώρα υπήρχαν θαυμάσιοι δρόμοι,κανάλια,υδραγωγεία,γέφυρες κρεμαστές και σήραγγες μέσα στα βουνά.Τα χωράφια των Ίνκας έδιναν πλούσια συγκομιδή,γιατί τους έριχναν λίπασμα,το γουάνο,περιττώματα δηλαδή θαλασσοπουλιών.Η λίπανση των χωραφιών ήταν πράγμα άγνωστο εκείνη την εποχή για την Ευρώπη.Μια τάξη αριστοκρατική κυβερνούσε  την χώρα,με επικεφαλής της τον αυτοκράτορα,που εθεωρήτο και λατρευόταν ως θεός .Στο παλάτι του όλα ήταν φτιαγμένα απο χρυσάφι ήασήμι θαυμάσια δουλεμένα και στους απέραντους κήπους  του υπήρχαν δέντρα και φυτά κάθε είδους φτιαγμένα απο μέταλλα ακριβά και απο πολύτιμα πετράδια.Η κατάκτηση εκείνης της απέραντης  χώρας ήταν πολύ δύσκολη,αν όχι αδύνατη.Η φύση της είχε οχυρώσει με τα πανύψηλα οροπέδια  των Άνδεων και τις Κορδιλιέρες,την ανατολική και τη δυτική.Τα σημαντικότερα ευρήματα βρίσκονται στους αρχαιολογικούς τόπους Κούσκο, Μάτσου Πίτσου, καθώς και στη λίμνη Τιτικάκα. Η αυτοκρατορία των Ίνκα αρχίζει περίπου από το 1200 π.Χ. και φτάνει μέχρι τον 15ο αιώνα, όταν καταλύεται από τον Ισπανό κατακτητή Φρανσίσκο Πιζάρο. Η απέραντη αυτοκρατορία των Ίνκας απλωνόταν εκείνη την εποχή σε μήκος 3.500 χιλιομέτρων από το βορρά προς το νότο και περιλάμβανε τις σημερινές δημοκρατίες του Ισημερινού,του Περού,της Βολιβίας και τη νότια Χιλή. Η λάμψη του πολιτισμού τους έφθανε ως τις μακρινές παραλίες του Ατλαντικού στη Βραζιλία, με τη μορφή χάλκινων εργαλείων ή χρυσών και ασημένιων κοσμημάτων, που μεταφέρονταν από φυλή σε φυλή μέσα στο δάσος του Αμαζονίου. Η Quechua ήταν η επίσημη γλώσσα  αλλά υπήρχαν τουλάχιστον είκοσι τοπικές διάλεκτοι στα περισσότερα μέρη της αυτοκρατορίας. Σ’όλη τη χώρα υπήρχαν θαυμάσιοι δρόμοι,κανάλια,υδραγωγεία,γέφυρες κρεμαστές και σήραγγες μέσα στα βουνά.Οι Ίνκας κατασκεύασαν ένα οδικό δικτυο από την Κολομβία μέχρι την Αργεντινή, που καλύπτει περίπου 15.000 χιλιόμετρα και μπορεί κάλλιστα να συγκριθεί με το αντίστοιχο ρωμαϊκό έργο και υπήρχε σε όλη την χώρα  ένα αποτελεσματικό δίκτυο υποδομής επικοινωνιών και ανεφοδιασμού. Εξάλλου το θαυμάσιο οδικό δίκτυο αυτό, ήταν και  εκείνο που διευκόλυνε τους επιδρομείς Ισπανούς ως επίσης οι τεράστιες αποθήκες τροφίμων που διατηρούσαν οι Ίνκας σε πάμπολλα μέρη της αυτοκρατορίας τους.Σε σύγκριση  με τους σπουδαίους πολιτισμούς της Κεντρικής Αμερικής ( Αζτέκους , Μάγια) , η τεχνολογική  εξέλιξη  ήταν  μεγαλύτερη . Η  υφαντουργία  είχε  εμφανιστεί  από  πολύ  παλιά  και η μεταλλουργία ήδη  από την 1η μ.Χ  χιλιετία (αρχικά ο χρυσός και ο χαλκός και γύρω στο 700-1000 ο ορείχαλκος).

Τα υφάσματα που ύφαιναν οι γυναίκες των ιθαγενών ήταν τόσο λεπτά και τόσο θαυμάσια , ώστε οι Ισπανίδες όταν τα πρωτοείδαν καταγοητεύτικαν.Γενικά οι λαοί των ΄Ανδεων φαίνεται ότι είχαν πολύ  πρακτικό πνεύμα ,γι’αυτό ίσως και τα περισσότερα δείγματα της τέχνης τους που σώζονται είναι αντικείμενα συνδεδεμένα με κάποια πρακτική χρήση(κεραμικά σκεύη,υφάσματα,κτλ).

Η θρησκεία του κράτους ήταν βασισμένη στην λατρεία του Ήλιου και οι  αυτοκράτορες Ίνκας θεωρούνταν άμεσοι απόγονοι του  και λατρεύονταν σαν θεότητες. Ο χρυσός ,σύμβολο του Ήλιου,ήταν εξαιρετικά εκμεταλλεύσιμος  από τους ηγέτες και τα μέλη της αφρόκρεμας, όχι τόσο σαν αντάλλαγμα αλλά κυρίως για εθιμοτυπικούς και διακοσμητικούς σκοπούς. Η θρησκεία κυριαρχούσε σε όλη την πολιτική δομή.Οι θρησκευτικές πρακτικές αφορούσαν χρησμούς, θυσίες(και  ανθρωποθυσίες) ως προσφορά, θρησκευτικούς φόβους και δημόσιες εξομολογήσεις. Οι Ίνκας  εκτός τον θεό Ήλιο , λάτρευαν  τον Βιρακότσα ο οποίος θεωρήθηκε υπέρτατος Δημιουργός Θεός και ήταν συνδεδεμένος με το ύδωρ και γονιμότητα. Ακόμα λάτρευαν την Πάτσα Μάμα που ήταν ένα είδος Μάνας-Γης(αντίστοιχη με την δική μας Δήμητρα) με ανθρώπινα γυναικεία χαρακτηριστικά. Πίστευαν στην μεταθανάτιο ζωή και έτσι  οι ιεροτελεστίες που ήταν συνδεδεμένες με την λατρεία του νεκρού ήταν πολύ σημαντικές. Οι Ίνκας ήξεραν να συντηρούν τους νεκρούς τους μ’ ένα τρόπο παρόμοιο με αυτό των αρχαίων Αιγυπτίων και να «ζωγραφίζουν» ακατάληπτα σχήματα στο έδαφος.Η αρχαιολογική σκαπάνη έχει φέρει στο φως χιλιάδες μούμιες που η ηλικία τους ξεπερνάει τους 5 αιώνες. Οι  μούμιες των Ίνκας αποτελούνται από τουλάχιστον τρεις βασικούς τύπους:
(1) τις μούμιες των ηγεμόνων. Οι περισσότεροι κρατήθηκαν στο Κούσκο, αν και τουλάχιστον οι μούμιες των τριών βασιλιάδων εστάλησαν στην Λίμα.
(2) τις μούμιες παιδιών που θυσιάζονταν, τα οποία έχουν βρεθεί στις κορυφές των βουνών στο Περού, τη Χιλή και την Αργεντινή. Τα παιδιά αυτά έγιναν φυσικές μούμιες, λόγω των υπερβολικά χαμηλών θερμοκρασιών  . Η «Χουανίτα, η κόρη των πάγων», η σωρός ενός κοριτσιού που είχε διατηρηθεί σε ένα παγωμένο βουνό, είναι η πιο διάσημη μούμια.
(3) Μια άλλη σχετική ομάδα  από μούμιες των Ίνκας είναι οι Chachapoya, γνωστές μερικές φορές ως τις μούμιες του «λαού Cloud». Αυτά προέρχονται από το βόρειο Περού.

http://www.mummytombs.com/mummylocator/group/inca.htm

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CF%85%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1_%CE%8A%CE%BD%CE%BA%CE%B1

http://en.wikipedia.org/wiki/Mummy_Juanita

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

 ΑΓΓΕΙΑ-ΜΕΤΑΛΛΟΤΕΧΝΕΙΑ

Λόγω της έλλειψης οποιασδήποτε γραπτής πηγής προϊστορία της περιοχής μπορεί  να ιχνηλατηθεί μόνο από τα κάθε είδους αντικείμενα καθημερινής χρήσης,που αποκαλύπτουν την ύπαρξη διαδοχικών πολιτισμών.Η παλαιότερη γνωστή τεχνοτροπία είναι εκείνη του Τσαβίν  .Γύρω στο 400π.Χ. μια νέα τεχνοτροπία ,γνωστή με την επωνυμία Μοτσίκα,εμφανίζεται στης κοιλάδες των ποταμών Μότσε και Τσίκανα,για να επεκταθεί με τον καιρό και νοτιότερα. Τα χαρακτηριστικότερα έργα τέχνης αυτής της περιόδου είναι μια σειρά από καλοφτιαγμένα αγγεία,με στόμιο σε σχήμα αναβολέα.Απ’αυτά άλλα είναι σφαιρικά και άλλα διακοσμούνται με ζωηρές παραστάσεις (συχνά ερωτικές),ενώ άλλα έχουν το σχήμα ανθρώπινου κεφαλιού ,ζώου ή κτίσματος.Τα αγγεία-ανθρώπινα κεφάλια,που προφανώς συνόδευαν τους νεκρούς στους τάφους τους,διακρίνονται για τα έντονα χαρακτηριστικά τους και το ρεαλισμό τους σε ορισμένα είναι φανερή μια έκφραση περιφρόνησης ή υπεροψίας,ενώ άλλα διακρίνονται για το αινιγματικό τους χαμόγελο,ή το ανεπαίσθητο παιχνίδιασμα των ματιών τους.Γύρω στο 7^ο μ.Χ. αιώνα,κυριάρχησε ένα είδος αγγείων με εντελώς διαφορετικές ζωγραφικές παραστάσεις (αφηρημένα σχέδια,ή έντονα τυποποιημένες φυσικές φόρμες),που πήρε την ονομασία του από το Τιαχουανάκο,στις Βολιβιανές Άνδεις,όπου ολοένα και καινούργια πέτρινα κτίσματα πλαισιώναν ένα αρχαίο τελετουργικό κέντρο.Μια θεότητα που κρατάει δύο μεγάλες ράβδους δεσπόζει όχι μόνο στη μονολιθική πύλη του Τιαχουανάκο,αλλά και στα αγγεία, τα υφάσματα , και τα έργα τέχνης από φτερό της εποχής. Η ευρύτατη διάδοση αυτής της νέας τεχνοτροπίας φαίνεται πως ευνοήθηκε από την εξάπλωση μιας θρησκείας που οι οπαδοί της αντιμετώπιζαν με ιδιαίτερη δυσπιστία την ελευθερία και την ποικιλία της περιόδου Μοτσίκα.. Τόσο στα υφάσματα όσο και στα χρηστικά κυρίως αγγεία των Ίνκας κυριαρχούν τα γεωμετρικά μορφότυπα.Φυσικές φόρμες και φυσικά μοτίβα εμφανίζονται μόνο σε μικρής κλίμακας έργα από χρυσό και άργυρο που πρωτοεμφανίστηκαν στις βόρειες Άνδεις,τελειοποιήθηκαν στο βασίλειο Τσιμού, κι από εκεί διαδόθηκαν στο Κούζκο.Το λάμα,που αποτελούσε και το μόνο υποζύγιο των Ίνκας,και το αλπακά,που τους προμήθευε το μαλλί για τα ρούχα τους,φαίνεται πως συγκαταλέγοταν στα πιο συνηθισμένα και αγαπητά θέματα της μεταλλοτεχνίας. Ο χρυσός ήταν το πρώτο μέταλλο που επεξεργάστηκαν και εκτίμησαν και αυτό γιατί ήταν σχετικά εύκολο να εξευρεθεί σε ακέραια και καθαρή κατάσταση,υπό μορφή σβώλων στην κοίτη των ποταμών.Άλλα μέταλλα που μπορούσαν να επεξεργαστούν ήταν άργυρος και ο χαλκός. Κατασκευαστήκαν αγαλματίδια από καθαρό χρυσό και άργυρο με την μέθοδο των διμερών εκμαγειών.

Οι δεκατρείς αυτοκρατορίες

 (ΟΙ ΙΝΚΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ)

ΜΑΤΣΟΥ ΠΙΤΣΟΥ

Η αρχαία πόλη Μάτσου Πίτσου είναι το αντιπροσωπευτικότερο δείγμα του πολιτισμού των Ίνκας. Το Μάτσου Πίτσου κηρύχθηκε ως Περιοχή Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς το 1983. Είναι επίσης ένα από τα Νέα Επτά Θαύματα του Κόσμου . Το Μάτσου Πίτσου σημαίνει «αρχαίο βουνό». Βρίσκεται σε υψόμετρο 2700 μέτρων στη Σιέρα Βιλκαμπάμπα, στην αριστερή όχθη του παραπόταμου του Βιλκανότα, Ουρουμπάμπα..Η αρχιτεκτονική της Μάτσου Πίτσου εμφανίζεται   ενοποιημένη με το φυσικό περιβάλλον σύμφωνα με τις συνήθειες των Ίνκα..Η κατοικημένη περιοχή στην ανατολική πλευρά της μεγάλης κύριας πλατείας περιλάμβανε μονοπάτια,σκάλες και μικρές πλατείες και ένα αποδοτικό σύστημα παροχής νερού,οι κατασκευές είναι μονόροφα ορθογώνια κτίρια με περίκλειστους τοίχους.. Τα κτίσματα των Ίνκας ήταν μάλλον τυποποιημένα κυκλικά ή ορθογώνια, με ομοιόμορφα  τραπεζοειδή παράθυρα και πόρτες και χωρίς άλλα διακοσμημένα στοιχεία.Tόσο οι Ισπανοί κατακτητές όσο και οι σύγχρονοι επιστήμονες έμειναν έκπληκτοι από την πολυπλοκότητα και την ακρίβεια των τεχνικών που χρησιμοποιήθηκαν από τους Ίνκας στη λιθοδομία και στην απολύτως κάθετη διάσταση των κτιρίων.Μια απο τις μεγάλες επιδεξιότητες των Ίνκα ήταν να συνενώνουν τέλεια σε ενιαίο σύνολο τοίχους και κατασκευές στο τοπίο των Άνδεων,χρησιμοποιώντας συχνά τεχνητές αναβαθμίδες,όπως μπορεί κανείς σήμερα να παρατηρήσει στη Μάτσου Πίτσου.Οι στέγες ήταν από ξύλινο πλαίσιο που καλύπτονταν από άχυρα με απλό ή διπλό σκέπαστρο.Το πλαίσιο της οροφής ήταν προσαρμοσμένο στους τοίχους με προεξοχές από λίθο. Αξιόλογη όσο και μυστηριώδης είναι και η επεξεργασία που έκαναν στις πέτρες και ειδικά στις μονολιθικές, που έχουν υποστεί μια τέλεια λείανση, που θα απαιτούσε εργαλεία προηγμένης τεχνολογίας, που όμως δεν έχουν βρεθεί ακόμη. Τα εργαλεία που αποδεδειγμένα χρησιμοποιούσαν είναι το πέτρινο σφυρί, το χάλκινο ψαλίδι, το χάλκινο τσεκούρι και μια τσιμπίδα από φτερά.Ο γρανίτης που χρησιμοποιήθηκε ήταν πιθανό στυλβωμένα με τη χρήση άμμου.Τα υπέροχα κτίρια ναοί,οικίες,μνημεία της Μάτσου Πίτσου περιβάλλονται από γκρεμούς και τοίχους που παρείχαν ασφάλεια. Η πραγματικότητα είναι ότι το Μάτσου Πίτσου χτίστηκε το 1460 και χρησίμευε ως αστρονομικό παρατηρητήριο με αρχείο χρονολόγησης, λατρευτικό κέντρο και ως θερινά ανάκτορα των βασιλέων. Στο Μάτσου Πίτσου προσδιορίζονται δυο οικοδομικές φάσεις, η πρώτη του 1460 επί της βασιλείας του Ίνκα Πατσακούτι  και η δεύτερη του 1530, του Μάνκο Ίνκα. Έχουν μετρηθεί στη πόλη 200 κτίσματα που χωρίζονται μεταξύ τους με τοίχους, ανοιχτούς χώρους σαν πλατείες και μονοπάτια. Η πόλη χωρίζεται σε δυο τομείς που τους χωρίζει μια μεγάλη πλατεία. Οι δυο τομείς είναι ο Αστικός τομέας και ο Αγροτικός τομέας. Ο Αστικός τομέας βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της πόλης και περιλαμβάνει όλα τα τελετουργικά και διοικητικά κτίρια της πόλης μαζί με τα οικήματα, καθώς και τέσσερις πλατείες. Τα κυριότερα μνημεία είναι:

• Ο Ναός του Ήλιου  ήταν ένα θρησκευτικό συγκρότημα κτισμάτων με σκοπό τη διενέργεια ιεροτελεστιών και αστρονομικών μετρήσεων.
• Η ιερή πλατεία, με τρία μεγάλα κτίρια που τους έχουν δοθεί τα ονόματα Τέμπλο δε λας Τρες Βεντάνας, Κυρίως Ναός και Ναός του Ιερέα. Και τα τρία κτίσματα έχουν κτιστεί με τεράστιους τετράγωνους λίθους λευκού γρανίτη, οι οποίοι είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένοι και δίχως κενά μεταξύ τους.
• Η Ιντιουατάνα, που σημαίνει «εκεί που ενώνει ο ήλιος», είναι ένας τεράστιος γρανιτένιος λίθος που χρησιμοποιούνταν για αστρονομικές παρατηρήσεις.
• Το συγκρότημα του Κόνδορα ή αλλιώς Συγκρότημα των Φυλακών όπου ανακαλύφθηκαν πολλά κτίσματα με υγρά υπόγεια και κόκαλα ζώων. Πιθανότατα εκεί φυλάσσονταν τα ιερά ζώα προς θυσία. Τα ονόματα του συγκροτήματος επινοήθηκαν από τον λαξευμένο κόνδορα που υπάρχει πάνω σε έναν μονόλιθο και από τα υγρά υπόγεια που προαναφέρθηκαν.

Ο Αγροτικός τομέας χωρίζεται από τον Αστικό με μια μεγάλη πλατεία και μια αποξηραμένη τάφρο ενώ βρίσκεται στο νότιο τμήμα της πόλης. Εκεί βρίσκονται όλοι οι αποθηκευτικοί και λειτουργικοί χώροι της πόλης. Στο ακραίο νότιο τμήμα του τομέα εντοπίζονται πολλές κατοικίες ενώ στο ψηλότερο μέρος του τομέα διακρίνεται η Άνω νεκρόπολη, όπου εντοπίστηκαν πολυάριθμοι τάφοι με 135 λείψανα γυναικόπαιδων, πράγμα το οποίο δημιούργησε ερωτηματικά στους ερευνητές και αρχαιολόγους της πόλης. Γύρω από τα οικήματα βρίσκονται αποθήκες και μεγάλοι περίβολοι οι οποίοι αποτελούν δείγμα τις περουβιανής αγροτικής καθημερινής ζωής.

περιοδικό Αρχαίοι Πολιτισμοί, τεύχος 56, Μάτσου Πίτσου, εκδόσεις DeAgostini Hellas, 2001-2002

περιοδικό National Geographic Ελλάδας, τεύχος Νοεμβρίου 1999, Ορόσημα: Μάτσου Πίτσου

Sanchez I., Infante F., Στη χώρα των Ίνκας, εκδόσεις Κέδρος, 1993

Metraux Alfred, Οι Ίνκας, Εναλλακτικές Εκδόσεις, 2002

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%AC%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%85_%CE%A0%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%85

http://perierga.gr/2011/07/%CE%BC%CE%AC%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%85-%CE%B7-%CF%87%CE%B1%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B7-%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B7-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%AF%CE%BD%CE%BA%CE%B1%CF%82/

 ΚΟΥΖΚΟ

Το Κούζκο , εντυπωσιάζει με την αρχιτεκτονική και την διάταξη των κτίριων του.Αρχικά,μικρό αγροτικό χωριό ευρισκόμενο στα 3.100 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας,σε μια ελαφρά κοιλότητα που περιβαλλόταν από υψηλές κορυφές,αναπτύχθηκε ταχύτατα σε πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας και έγινε το τελετουργικό,πολιτικό και διοικητικό κέντρο της. Είναι η πόλη όπου άκμασε και καταλύθηκε ο πολιτισμός των Ίνκα, αναγνωρισμένη από το 1983 από την Unesco ως μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Πολλοί πιστεύουν ότι η πόλη είχε σχεδιαστεί ως ένα ομοίωμα σε σχήμα ενός puma, ένα ιερό ζώο . Η πόλη είχε δύο τομείς: Urin και Ηanan . Το καθένα  διαιρείται περαιτέρω ώστε να περιλαμβάνει δύο από τις τέσσερις επαρχίες, Chinchasuyu (ΒΔ), Antisuyu (ΒΑ), Qontisuyu (ΝΔ) και Qullasuyu (ΝΑ). Ένας δρόμος που οδηγούσε από κάθε ένα από αυτά τα διαμερίσματα στο αντίστοιχο γεωγρ. διαμέρισμα της αυτοκρατορίας. Κάθε τοπικός ηγέτης ήταν υποχρεωμένος να χτίσει ένα σπίτι στην πόλη και να ζήσει ένα μέρος του έτους στο Κούζκο, αλλά μόνο κατά το τρίμηνο που αντιστοιχούσε στο διαμερισμα της αυτοκρατορίας στην οποία είχε έδαφος. Σύμφωνα με τον  μύθο, η πόλη χτίστηκε από τον Sapa Inca Pachacuti, που μετέτρεψε το Βασίλειο του Κούσκο από μια κοιμώμενη πόλη-κράτος στην αχανή αυτοκρατορία του Tahuantinsuyu. Εκεί βρίσκεται ο σημαντικότερος Ναός των Ίνκας, το Κορικάντσα , που ήταν τόπος λατρείας του Ήλιου και των σωμάτων του Ουρανού..Η Coricancha (σημαίνει «Χρυσός περίβολος» προερχόμενη από τις λέξεις Quri Kancha ), αρχικά ονομάστηκε Ίντι Kancha («Ναός του Ήλιου»). Ο Ναός ήταν εσωτερικά επενδυμένος με ατόφιο χρυσάφι και γεμάτος από χρυσά αφιερώματα και πολύτιμους λίθους όπως και η αυλή ήταν γεμάτη με χρυσά αγάλματα. Σε λίγο μεγαλύτερο υψόμετρο, στα 3.560 μέτρα βρίσκεται το μεγαλιθικό μνημείο-φρούριο του Σαξαχουαμάν, με το τριπλό κυκλώπειο τείχος, που ήταν ο τόπος λατρείας του Θεού Ήλιου και του Κεραυνού(καταπληκτική και τεράστια πέτρινη κατασκευή, αυτό το μέρος έχει μια μεγάλη κοσμική ενέργεια:  οι άνθρωποι πιστεύουν ότι ήταν ένα αστρονομικό παρατηρητήριο) και ένα  μαντείο. Στον λαβύρινθο – Κέσκο  είναι ο Ναός της μάνας Γης και του Πούμα, φτιαγμένο πάνω σε ένα βράχο, και το κόκκινο οχυρό Πούκα Πουκόρα, ένα από τα σημεία οχύρωσης περιφερειακά του Κούσκο ως επίσης και  το Ταμποματσάϊ, ένα μεγαλιθικό μνημείο με τις τρεις ιερές πηγές των Ίνκα.

http://agutie.homestead.com/files/Cuzco.htm

http://en.wikipedia.org/wiki/Coricancha

ΠΙΣΑΚ ,ΤΟ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΗΣ ΙΝΤΙΧΟΥΑΤΑΝΑ

Η Πισακ είναι άλλη μια τοποθεσία που καταπλήσσει τόσο για το μεγαλείο της όσο και για την επιδεξιότητα και την υπεροχή των τεχνικών της λιθοδομίας που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή της. Ήταν κτισμένη ψηλά πάνω από τον ποταμό Βιλκανότα και τα ερείπια της θεωρούνται από τα πιο όμορφα δείγματα αρχιτεκτονικής των Ίνκα. Βρίσκεται σε μια βραχώδη κορυφή σε ύψος 3.270 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας,περίπου 5 χιλιόμετρα από την σύγχρονη αγορά της πόλης Πισάκ..Ένα απο τα χαρακτηριστικά της είναι μια σειρά απο αντένες,τεχνητές αναβαθμίδες που δημιουργήθηκαν κατά μήκος της πλευράς του βουνού τα οποία κάποτε στηρίζονταν με πέτρινους τοίχους.Τόσο στη Μάτσου Πίτσου όσο και στο Ολανταιτάμπο,οι αντένες δημιουργήθηκαν για γεωργική χρήση. Στην "πόλη " ή τελετουργικό κέντρο έχουν βρεθεί τα ερείπια πολλών ομάδων κτιριών,αλλά όπως και αλλού,η ακριβής λειτουργία τους παραμένει μυστήριο.Ξανά,όπως στο Ολανταϊντάμπο και ακόμη στη Σακσαχουαμάν,οι στρατιωτικές και θρησκευτικές πλευρές της αρχιτεκτονικής παραμένουν στενά συνδεδεμένες και συχνά δυσδιάκριτες.Κάτα τη δεκαετία του 1970 Περουβιανοί αρχαιολόγοι εξέτασαν ένα από τα εντυπωσιακά ερείπια της Πισάκ-την περιοχή που είναι γνωστή σαν Ιντιχουατάνα,μια λέξη που σημαίνει "ο σιδερένιος στύλος του ήλιου". Η περιοχή έχει ένα μάλλον αυστηρό περίγραμμα,τυπικό του σχεδιασμού πόλεων των Ίνκα και περιλαμβάνει ανάκτορα,ναούς,καταστήματα,οχυρώσεις,παρατητήρια,δρόμους,διόδους,σήραγγες και πεζόδρομους

(ΙΝΚΑΣ ΛΑΟΙ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΙ ΤΩΝ ΑΝΔΕΩΝ)  

 ΤΑΜΠΟ ΚΟΛΟΡΑΝΤΟ:ΕΝΑ ΦΥΛΑΚΙΟ ΤΩΝ ΙΝΚΑ

                                                                        

Από τα σπουδαιότερα παράκτια κέντρα των Ίνκα,το Τάμπο Κολοράντο ιδρύθηκε περί το 1450 στην κοιλάδα Πίσκο σαν διοικητικό κέντρο εφοδιασμού και προμηθειών,αν και μερικοί επιστήμονες πιστεύουν ότι η προέλευση του χρονολογείται πριν από το τελευταίο Στάδιο του.Τα κέντρα που κτίστηκαν απο τους Ίνκας στις παράκτιες περιοχές περιλαμβάνουν τόσο λιθόκτιστα κτίρια στον ρυθμό της Κούζκο όσο και άλλα που κτίστηκαν με χρήση τοπικών παραδόσεων και υλικών,όπως η τάπια και το αντόμπε.Ενσωμάτωσαν επίσης τα τυπικά στοιχεία των Ίνκα που ήταν τραπεζοειδείς θύρες και κόγχες στα παράθυρα. Το Τάμπο Κολοράντο είναι  ένα απο τα καλύτερα διατηρημένα παράκτια κέντρα και αποτελεί σαφές δείγμα του πολεοδομικού σχεδιασμού των Ίνκα σε συνδυασμό με τοπικές αρχιτεκτονικές και κτιριακές τεχνικές.Το περίγραμμα της πόλης εδράζεται στα κάντσα (περίκλειστα και ανεξάρτητα καταλύματα).Κατοικίες και αποθηκευτικοί χώροι ήταν διευθετημένη γύρω απο ένα τεράστιο τραπεζοειδές τετράγωνο.Ο δρόμος των Ίνκα περνούσε κατά μήκος της δεξιάς άκρης αυτού του τετραγώνου.Μερικά καταλύματα τα χρησιμοποιούσαν σαν κατοικίες οι υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι που εκτελούσαν διοικητικές υπηρεσίες.Άλλες περιοχές  χρησιμοποιούσαν σαν εργαστήρια όπου επεξεργάζονταν τις πρώτες  ύλες για να κατασκεύασουν αντικείμενα τα οποία στη συνέχεια έστελναν στην αυλή της Κούζκο.Οι τοίχοι των κτιρίων συγκρατούν ακόμη ίχνη του αρχικού ερυθρού,κίτρινου και λευκού χρώματος τους.Μια χαμηλή εξέδρα κοντά στη δυτική γωνία του τετραγώνου ήταν πιθανό ούσνου,ή ιερός βωμός. Η παρουσία μεγάλων τοίχων στο Τάμπο Κολοράντο έχει οδηγήσει εσφαλμένως στην αντίληψη ότι η τοποθεσία προοριζόταν για φρούριο.Αλλά το Τάμπο Κολοράντο όπως είναι ομάδα περιφερειακών τοποθεσιών που δημιουργήθηκαν από τους κυβερνήτες των Ίνκα για αποκέντρωση της διοικητικής εξουσίας μετά την ταχεία επέκταση της Αυτοκρατορίας.

 (ΒΙΒΛΙΟ Ινκας ΛΑΟΙ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΙ ΤΩΝ ΑΝΔΕΩΝ)

QUIPUS 

Υπολογίζεται ότι κάποια στιγμή η αυτοκρατορία των Ίνκας  έφτασε και στον αριθμό των 12 εκατομμυρίων κατοίκων που ήταν διασκορπισμένοι σε μια αχανή έκταση. Για να υπάρξει σωστή διακυβέρνηση ενός τόσο μεγάλου πληθυσμού είναι σαφές ότι έπρεπε να υπάρχει ένα σύστημα "γραφειοκρατικού" ελέγχου όχι με την σημερινή έννοια του όρου αλλά με την μορφή της καταγραφής των εξουσιών. Το εργαλείο που χρησιμοποιούσαν για την μεταφορά των πληροφοριών πέρα από τον προφορικό λόγο ήταν τα Quipu. Τα Quipu ήταν ένα είδος διακοσμητικού υφαντού φτιαγμένο από χρωματιστά νήματα. Το μεγαλύτερο μέρος των quipu καταστράφηκε ενώ όσα σώθηκαν βρέθηκαν κλεισμένα  σε αεροστεγείς σπηλιές μαζί με μούμιες των Ινκας.Τα Quipu αποτελούνταν από έναν οριζόντιο σπάγκο μήκους περίπου ενός μέτρου,πάνω στον οποίο ήταν δεμένοι κατακόρυφα πολλοί άλλοι σπάγκοι διαφόρων χρωμάτων. Αρχικά  χρησιμοποιούνταν ως αριθμητική μέθοδος με την οποία κατέγραφαν τα διάφορα προϊόντα που μετακινούσαν από περιοχή σε περιοχή. Ανάλογα με το χρώμα ο κάθε σπάγκος μετρούσε ένα άλλο είδος. Οι λευκοί σπάγγοι αντιστοιχούσαν στο μαλλί, οι κίτρινοι στο χρυσό, οι καφετί στους καρπούς. Τα χρησιμοποιούσαν   κυρίως οι ειδικοί για τα λογιστικά της κυβέρνησης. Οι γραμματικοί προσέφευγαν σ’αυτά για να καταγράφουν  τα πιο αξιοσημείωτα περιστατικά μιας βασιλείας όπως την καταγραφή  φόρων, τις μετακινήσεις πληθυσμών, ακόμη και  τον αριθμό των στρατιωτών που υπήρχε σε κάθε περιοχή στον οποίο αντιστοιχούσαν τα κόκκινα νήματα. Ένας  ερευνητής που μελέτησε εκτενώς  τα quipus, είναι ο Gary Urton  κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, οι Ίνκας χρησιμοποιούσαν έναν δυαδικό μαθηματικό κώδικα για να καταγράψουν πάνω στα quipus τις πληροφορίες που ήθελαν( είτε αριθμητικές είτε την ιστορία του πολιτισμού τους). Στο έργο του "Signs of the Inka Khipu" ο Urton υποστηρίζει ότι έχει διακρίνει 1.536 διαφορετικούς συνδυασμούς κόμπων πάνω στα quipus.Τα ευρύματα του, προκαλούν δέος για τον πολιτισμό των Ινκας:
"Τα κορδόνια και οι κόμποι των quipu περιέχουν ένα δυαδικό κώδικα παρόμοιο με αυτόν που χρησιμοποιούν σήμερα οι υπολογιστές, ικανό να μεταβιβάσει περισσότερους από 1.500  χαρακτήρες. Ο δημιουργός του quipu κάθε φορά έπρεπε να πάρει μια απόφαση μεταξύ δύο πιθανοτήτων: παραδείγματος χάρη να κρεμάσει το κορδόνι στο μπροστινό ή στο πίσω μέρος του βασικού οριζόντιου σπάγκου ή να δέσει ένα μάλλινο ή ένα βαμβακερό κορδόνι κλπ. Με δεδομένο ότι οι Ίνκας χρησιμοποιούσαν 24 διαφορετικά χρώματα σπάγκων για την δημιουργία ενός quipu, οι πιθανότητες που τελικά είχαν σε έναν κώδικα 7 bit ήταν 1536."

http://www.inews.gr/146/oi-yfantoi-ypologistes-ton-inkas.htm

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΛΟΠΟΥΛΟΣ - ΤΑ ΝΕΑ, 24/5/2011

Κλείνοντας θα ήθελα να εστιάσω στο ότι ο πολιτισμός των Ίνκας ήταν άμεσα συνυφασμένος με την λατρεία του θεού Ηλίου καθώς και ζώων που θεωρούσαν ιερά όπως το λάμα και το πουμα.Ηταν γενικά ένας πανέξυπνος λαός που   αφομοίωνε τεχνοτροπίες από λαούς που κατακτούσαν και προγενέστερους λαούς (πχ το σύστημα σχεδιασμού πόλεων των Ίνκας ,που διαιρεί την πόλη σε κατοικημένες περιοχές, προέρχονταν από την φυλή των  Χουαρί).όμως προέκτειναν,εξέλισσαν και  πρόσθεταν καινούργιες ιδέες και τεχνικές σε αυτές που κληρονόμησαν από προγενέστερους πολιτισμούς και δημιούργησαν εξαιρετικές κατασκευές που έμελλε να διατηρηθούν επί αιώνες..Για την κατασκευή κοσμημάτων προτιμούσαν κυρίως τον χρυσό που ήταν εύκολο να βρεθεί . Το σχέδιο των πόλεών τους ήταν βασισμένο σε ένα σύστημα με κεντρικές λεωφόρους που διασταυρώνονταν με άλλους μικρότερους δρόμους που κατέληγαν σε μια ανοιχτή πλατεία περιτριγυρισμένη από δημοτικά κτίρια και ναούς. Οι ιστορικοί εντοπίζουν την αιτία της ευδαιμονίας και της ακμής της  στους γενναίους πολεµιστές τους αλλά και σε έναν λιγότερο ευγενικό λόγο. Και αυτός δεν ήταν άλλος από τα περιττώµατα των λάµα που αποτελούν ένα πρώτης τάξεως λίπασµα. Τα χωράφια των Ίνκας έδιναν πλούσια συγκομιδή, γιατί τους έριχναν ,το “γουάνο”,περιττώματα δηλαδή θαλασσοπουλιών και των λάμα. Σύµφωνα µε αρχαιολογική µελέτη, αυτή η δραστηριότητα επέτρεψε στους Ινκας να εγκαταλείψουν την καλλιέργεια των κινόα, ενός θάµνου που ανήκει στην κατηγορία των ψευδοδηµητριακών, και να στραφούν στη µαζική καλλιέργεια του καλαµποκιού, το οποίο αφενός είναι πιο θρεπτικό και αφετέρου αποθηκεύεται πιο εύκολα. Η καλλιέργεια του καλαµποκιού  ήταν τους έδωσε το δικαίωμα να εξαπλωθούν γεωγραφικά. Σύµφωνα µε την ίδια θεωρία, το πλεόνασµα σε καλαµπόκι και πατάτες έδωσε τη δυνατότητα σε µέρος του ενεργού πληθυσµού να «περάσει» από τον αγροτικό τόσο στον κατασκευαστικό όσο και στον στρατιωτικό τοµέα.. «Το καλαµπόκι και η κοπριά ήταν οι βασικοί κινητήριοι µοχλοί της εξάπλωσης της αυτοκρατορίας των Ινκας», δηλώνει στους «Τάιµς» ο Αλεξ Τσέπστοου Λάστι, επικεφαλής του Γαλλικού Ινστιτούτου Μελέτης των Άνδεων. Η ανάπτυξη της αυτοκρατορίας εδραιώθηκε επίσης από την αύξηση της θερµοκρασίας που σηµειώθηκε ανάµεσα στο 1100 και το 1500 π.Χ. Αυτή η κλιµατική αλλαγή επέτρεψε στους Ινκας να εποικήσουν σε όλο και περισσότερα εδάφη για να καλλιεργήσουν καλαµπόκι

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ

http://www.americalatina.com.gr/articulos.php?lang=gr&id=111&box=2&pos=6

 http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%8A%CE%BD%CE%BA%CE%B1

 http://www.schooltv.gr/pages/monuments-index/latinamerica-videos/latin_america1.htm

 http://encyclopedia.pblogs.gr/2009/06/470171.html

 http://www.esoterica.gr/news/january_04/incaqui/incaqui.htm

 http://ellinis.blogspot.com/2010/06/blog-post_6309.html

http://www.ardin.gr/node/788

http://www.alfavita.gr/artro.php?id=33569

 [ΒΙΒΛΙΟ ΗUGH HONOUR JOHN FLEMING]

ΒΙΒΛΙΟ “Les grandes navigateurs” Georges Potier

http://www.schooltv.gr/pages/world_monuments/machupicchu_perou.htm

Early 90s.......

Αναμνησεις απο τοτε :

-Μαγκαιβερ και ξερο ψωμι .Ο ανθρωπος προκαλουσε πυρηνικη εκρηξη με ενα καλαμακι και εφτιαχνε ατομικη βομβα με μια οδοντογλυφιδα

-Ο Κορκολης εκανε συναυλιες και γινοταν ο χαμος με "Σαν μια φλογα με κλεμμενο αναπτηρα" . "Δυτικα προαστια", "Σκονη και θρυψαλα"

- Γιορτη του κρασιου με παραστασεις Κακουρατου και Γιαννη Μεντωνη

-Διαφημιση σερενατα (Σερενάτα των γηπέδων,
Ενήλικων μα και παίδων,
Σερενάτα εργασίας, ξαπλωτής ή ορθοστασίας,
Σερενάτα επιστημών,
Σερενάτα των τεχνών,
Σερενάτα της τάξης, της πράξης,
Του ωδείου, των δύο,
Του ενός του μηνός,
Του Νίκου, του ανηλίκου,
της Πίστας, της Νύστας,
της Ωραίας, της Παρέας, της ομάδος,
Σερενάτα και Πάσης Ελλάδος)


-Τα περιπτερα πουλουσαν τυχες, κουκουρουκου και Μικυ Μαους και Περιπετεια 40 σεντ

- Τις ειδησεις στο ΡΙΚ τις διαβαζε μεσα απο μια κολλα χαρτι  ο παρουσιαστης .Συνηθως ο Αντρεας Κουκκιδης η ενας αλλος με σχετικα μαλλια που μου διαφευγει το ονομα του

-Της Ελλαδος τα παιδια ,οι απαραδεκτοι

-Επιτυχιες της εποχης : "O νεος ειναι ωραιος" ,"οι καταπληκτικοι" ,"νυχτες στην μυκονο" ,"καποιο καλοκαιρι","ορκισου",   κτλ

-Η γιουροβιζιον θεωρειτο σαν το γεγονος της χρονιας, σαν κατι το σημαντικο .Συμμετοχες που μας αντιπροσωπευαν τοτε : Ανασταζιο "μιλας πολυ" (νομιζω ψηφιστηκε απο τα χειροτερα στυλιστικα τραγουδια του θεσμου)  , "SOS"  Πατροκλου ,Ευριδικη "Ανθρωπος και εγω" και "ταιριαζουμε" ,"αποψε ας βρεθουμε" κτλ

-Μεσουρανουσαν οι Αλεξια ,η Μαντω ,ο Καλλιρης ,ο Πασχαλης ,Χαριτοδιπλωμενος ,Σαμπρινα
 

-Τις "Τρεις Χαριτες" στο ΜΕΓΚΑ και ο Δρομος για το Αβονλυ καθε Κυριακη
 

- Ο  Αντρος Παυλιδης και η ιστορια της νησου Κυπρου
 

-Εθνικη ελλαδας με Φανη (λεπτο ακομα) ,Φασουλα ,Γιαννακη κτλ
 

-Παιδικη Χαρα στο σχολειο και Βιβλιο διακοπων με τον Ροζ Πανθηρα
 

-O Πογιατζης στα πρωτα του βηματα να λεει το ΠΡΟΠΟ στο ΡΙΚ .Το υφος παντως εμεινε το ιδιο
 

-Καρτουνς  το Σαββατο το πρωι στην ΕΡΤ κυριως 

 

-Βλεπαμε αβερτα σειρες με το ιδιο καστ Γιωργο Μουαιμη ,Ανδρουλα Ηρακλεους ,Σταυρο Λουρα με μαυρα μαλλια,Ανδρεα Τσουρη ,Λενια Σοροκκου κτλ

-Ομονοια -Αποελ να παιζουν στο Μακαρειο 

-Χατζηγιαννης με κουρεμα "καπελακι"

-Μερσεντες το γνωστο παλιο μοντελο που θεωρειτο και ωραιο 

Αν θυμηθω και αλλα θα επανελθω :)

Τεχνάσματα (στρατηγήματα) κατά την αρχαιότητα και όχι μόνον

Μου έμειναν στο μυαλό διάφορα  πολεμικά τεχνάσματα(στρατηγήματα)  που χρησιμοποίησαν κατά την αρχαιότητα( και όχι μόνον) οι  Έλληνες κατά κύριο λογο.Φυσικα το αρχαιότερο πολεμικό τέχνασμα ήταν ο Δούρειος Ίππος στους Τρωικούς πολεμους.Τεχνασματα  ή στρατηγήματα είναι θα λέγαμε διάφορες επινοήσεις που είχαν ως αποτέλεσμα την  μερική ή ολική παραπλάνηση του εχθρού.Έψαξα λοιπόν και βρήκα εκτός από αυτά που θυμόμουν και αλλά πολλά .Το πιο ενδιαφέρον βιβλίο που υπάρχει για αυτό το θέμα είναι τα Στρατηγήματα του Πολύαινου αλλά και κάποια περιστατικά που αναφέρονται κυρίως  από τον Διόδωρο τον Σικελιωτη.Παραθέτω ορισμένα που πιστεύω έχουν ενδιαφέρον .

•     Ο Αγαθοκλής ο τύραννος των Συρακουσών κάποτε πολιορκείτο  από τους Καρχηδονίους οι οποίοι είχαν αποκλείσει το λιμάνι των Συρακουσών με τριάντα πλοία. Τότε ακριβώς κατέπλευσαν από την Τυρρηνία δεκαοκτώ πλοία για να τον βοηθήσουν, τα οποία, γλιστρώντας μέσα στο λιμάνι τη νύχτα, δεν έγιναν αντιληπτά από τους Καρχηδόνιους. Εξασφαλίζοντας τη βοήθεια αυτή, χρησιμοποίησε ένα επιτυχημένο τέχνασμα κατά των εχθρών· δίνοντας εντολή στους συμμάχους να παραμείνουν μέχρι να εκπλεύσει αυτός και να αποσπάσει τους εχθρούς  σε καταδίωξη, βγήκε ο ίδιος, όπως είχε συμφωνηθεί, με ταχύτητα από το λιμάνι μαζί με τα δεκαεπτά του πλοία. Τα πλοία που είχαν αποκλείσει το λιμάνι άρχισαν να τον καταδιώκουν, αλλά ο Αγαθοκλής ο όποιος είχε δώσει οδηγίες στους Τυρρηνούς να βγουν από το λιμάνι μόλις απομακρυνθεί λίγο,  έστρεψε τα πλοία του εναντίον  των  Καρχηδόνιων. Οι Καρχηδόνιοι, τόσο εξαιτίας του απροσδόκητου της επίθεσης όσο και γιατί οι τριήρεις τους είχαν αποκλειστεί ανάμεσα στους εχθρούς (Αγαθοκλής από την μια  και συμμάχους του από την άλλη), κατατρόμαξαν και τράπηκαν σε φυγή. Τότε οι Έλληνες αιχμαλώτισαν πέντε πλοία με τα πληρώματα τους  ενώ ο στρατηγός των Καρχηδόνιων, όταν η ναυαρχίδα του κόντευε να συλληφθεί, αυτοκτόνησε, προτιμώντας το θάνατο από την αναμενόμενη αιχμαλωσία(Διόδωρος Σικελιώτης)
•     Βίας Πριηνεύς(ένας από τους επτά σοφούς της αρχαιότητας) .Όταν ο Αλυάττης (πατέρας του Κροίσου) βασιλιάς της Λύδιας  πολιορκούσε την Πριήνη (την πόλη που καταγόταν ο Βίας), ο Βίας πάχυνε δύο μουλάρια και τα εξαπέλυσε στο στρατόπεδο του εχθρού.  Ο Αλυάττης, όταν τα είδε, εξεπλάγη που μέχρι και τα ζώα βρίσκονταν σε καλή κατάσταση. Θέλησε να κάνει ειρήνη και έστειλε έναν αγγελιοφόρο. Ο Βίας τότε συγκέντρωσε σωρούς άμμου, τις κάλυψε με σιτάρι και τις έδειξε στον απεσταλμένο ο όποιος μετέφερε στον Αλυάττη ότι  οι κάτοικοι της Πριήνης είχαν αποθέματα για να αντέξουν την πολιορκία για  χρόνια. Όταν το έμαθε αυτό ο Αλυάττης, έκανε ειρήνη με τους κατοίκους της Πριήνης (Διογένης  ο Λαέρτιος ,Άπαντα).
•     Κολοκοτρώνης .Ο Έλληνας αρχιστράτηγος μηχανευόταν συχνά οτιδήποτε ώστε να ξεγελά τους Τουρκους.Κατα την διάρκεια της εισβολής του Δράμαλη στην Πελοπόννησο έβαλε τα παλικάρια του να ανάβει ο καθένας τους πολλές φωτιές ώστε την νύχτα να φαίνεται ότι στα βουνά υπάρχουν χιλιάδες Έλληνες .Αυτό το τέχνασμα το χρησιμοποίησε και μετέπειτα με τον Ιμπραήμ
•      Δημήτριος ο Πολιορκητής .Όταν ο Δημήτριος ο Πολιορκητής πολέμησε τον Πτολεμαίο στην Ναυμαχία της Σαλαμίνας το 306 πχ ο  Πολύαινος δίνει στο έργο του μια  μαρτυρία αναφορικά με τη σύγκρουση αυτή, αποδίδοντας τη νίκη του Δημητρίου σε ένα τέχνασμα. Αφηγείται λοιπόν πως ο Δημήτριος, έχοντας επίγνωση πως ο πολεμικός στόλος υπερτερούσε αριθμητικά, έκρυψε τον στόλο του πίσω από ένα ακρωτήρι που σχημάτιζε δίπλα του ένα φυσικό λιμάνι .Ο Πτολεμαίος φτάνοντας στο φαινομενικά έρημο κόλπο της Σαλαμίνας αγκυροβόλησε στο αμμουδερό ακρογιάλι κι άρχισε να αποβιβάζει τα στρατεύματά του. Έτσι λοιπόν ο Δημήτριος τον αιφνιδίασε στη στεριά και τον νίκησε (Πολύαινου Στρατηγήματα)
•     Ο   Αννίβας ένας από τους μεγαλύτερους στρατηγούς όλων των εποχών  κατά τη διάρκεια του Καρχηδονιακού Πολέμου (219 – 202 πχ.) καθώς βάδιζε προς τη Ρώμη   αντιμετώπισε μια δύσκολη κατάσταση όταν παγιδεύτηκε σε ένα έλος και δεν είχε περιθώρια ελιγμών καθώς περιτριγυριζόταν από θάλασσα ενώ οι ρωμαϊκές λεγεώνες  πλησίαζαν γοργά για να  τον παγιδεύσουν  όπως και έγινε αφού  όταν κατέφθασαν στην περιοχή μπλόκαραν τη μόνη διέξοδο από το έλος (το πέρασμα ενός βουνού). Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της νύχτας, πριν τη μάχη, οι Ρωμαίοι αντίκρισαν ένα εντυπωσιακό και ανεξήγητο θέαμα να έρχεται από την πλευρά των Καρχηδόνιων. Χιλιάδες φώτα τους προσέγγιζαν με τρελές πορείες  ενώ συγχρόνως ακούγονταν και τρομεροί θόρυβοι . Τρομοκρατημένοι οι Ρωμαίοι εγκατέλειψαν τις θέσεις τους, ωστόσο όχι, όπως νόμιζαν, για το στρατό του Αννίβα αλλά για μια σειρά από βόδια που καίγονταν. Ο Αννίβας είχε τοποθετήσει κλαδιά στα κέρατα εκατοντάδων βοδιών και τα είχε ανάψει. Αυτά στην αρχή πορεύονταν προς τους Ρωμαίους αλλά καθώς άρχιζαν να παίρνουν φωτιά τα ίδια έτρεχαν προς τις βουνοπλαγιές με κραυγές και έβαζαν φωτιά παντού.(http://www.e-telescope.go/el/history-and-archaeology/87-2010-03-29-20-43-08)
•      Στην Καμπανία ο Αννίβας χρησιμοποίησε εξυπνότερη στρατηγική από τους Ρωμαίους, με τούτο τον τρόπο.  Κατά την διάρκεια μιας κακοκαιρίας διέταξε: «Όταν ηχεί το σάλπισμα για επίθεση, να πέφτετε για ύπνο.  Όταν ηχεί υποχώρηση, να προελάσετε, γύρω στην ώρα της δεύτερης αλλαγής φρουράς».  Σήμανε λοιπόν επίθεση.  Ξαφνιασμένοι οι Ρωμαίοι πήραν τα όπλα.  Αφού άφησε να περάσει πολλή ώρα, ο Αννίβας σήμανε υποχώρηση.  Οι Ρωμαίοι, ταλαιπωρημένοι από την κακοκαιρία και την αϋπνία, αποσύρθηκαν κι έπεσαν για ύπνο.  Ο Αννίβας επιτέθηκε και τους σκότωσε όλους. (Πολυαινος ,Στρατηγηματα)   
•     Οι Σπαρτιάτες φυσικά ήταν μάστορες στον αιφνιδιασμό και τα τεχνάσματα. Στη μάχη στη Σηπία, μεταξύ των Σπαρτιατών και των Αργιών, έχουμε ένα λαμπρό παράδειγμα τακτικού αιφνιδιασμού. Σε εκείνη την τοποθεσία είχαν στρατοπεδεύσει τα δύο αντίπαλα στρατεύματα, οι Αργείοι και οι Σπαρτιάτες, σε κοντινές τοποθεσίες. Οι Αργείοι, φοβούμενοι τον αιφνιδιασμό  και προκειμένου να ακολουθούν από κοντά τις κινήσεις των αντιπάλων τους, είχαν εφαρμόσει την εξής τακτική. Παρακολουθούσαν και αντέγραφαν το πλήρες ημερήσιο πρόγραμμα των Σπαρτιατών. Κάθε παράγγελμα που ο Σπαρτιάτης σαλπιγκτής έδινε αντιγραφόταν και εκτελούταν ταυτόχρονα και από τους Αργείος. Ο Κλεομένης το αντιλήφθηκε αυτό και έκανε το ακόλουθο τέχνασμα. Κάλεσε το σαλπιγκτή του να δώσει παράγγελμα για δείπνο, έχοντας όμως ετοιμάσει παράλληλα το στρατό του να πραγματοποιήσει με το ίδιο παράγγελμα επίθεση. Οι Αργείοι τυφλά εκτέλεσαν το παράγγελμα των Σπαρτιατών και δεν μπόρεσαν να αποκρούσουν τη σαρωτική επίθεση των αντιπάλων τους.(http://www.e-telescope.go/el/history-and-archaeology/87-2010-03-29-20-43-08)
•    Ο Αλέξανδρος βρισκόταν στην Ινδία και ετοιμαζόταν να διαβεί τον ποταμό Είδηση.  Ο Πώρος, ο βασιλιάς των Ινδών, παρέταξε τον στρατό του στην αντίπερα όχθη του ποταμού και το πέρασμα ήταν αδύνατο.  Ο Αλέξανδρος ανέβασε πιο ψηλά στο ποτάμι τον στρατό και ο Πώρος έκανε το ίδιο.  Ο Αλέξανδρος κατέβηκε πάλι πιο κάτω και ο Πώρος έκανε πάλι το ίδιο.  Αυτό γινόταν συχνά και για πολλές μέρες, με αποτέλεσμα οι Ινδοί να εμπαίζουν τους εχθρούς για τη δειλία τους και να σταματήσουν να τρέχουν μαζί τους πάνω κάτω, θεωρώντας πως δεν θα τολμούσαν ποτέ να περάσουν αυτοί που τόσες φορές δεν βρήκαν το θάρρος να το κάνουν.  Ο Αλέξανδρος, ανεβαίνοντας κατά μήκος της όχθης με μεγάλη ταχύτητα και επιβαίνοντας σε πλοία, γέφυρες και τομάρια ζώων γεμισμένα με άχυρο, διάβηκε τον ποταμό, εξαπατώντας τους Ινδούς με το απροσδόκητο της διάβασης((Πολύαινος ,Στρατηγήματα)  . 

O ΣΤΑΘΗΣ ΨΑΛΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΣΤΑΘΗΣ ΘΕΟΧΑΡΗΣ

Θυμήθηκα την δεκαετία του 80  που έκανε θραύση η βιντεοκασέτα και φυσικά ο  τότε σταρ Στάθης Ψαλτης.Ολες οι ταινίες του είχαν λίγο πολύ μια  fixed  δομή όπως και όλες οι ταινίες αυτού του τύπου Στάθης συνήθως  κυνηγούσε  την Καίτη Φίνου από πίσω (μπορώ να θυμηθώ πρόχειρα το Βασικά καλησπέρα σας , το Έλα να αγαπηθούμε Ντάρλιγκ ,το Μάντεψε τι κάνω τα βράδια κτλ ),ενώ το ίδιο συνέβαινε συνήθως  με τον Σταμάτη Γαρδελη με την Έφη Πικουλα .Φυσικά ο Γαρδελης ήταν σεξ σύμβολο της εποχής κάτι που δεν συνέβαινε τόσο πολύ με τον όχι και τόσο εμφανίσιμο αλλά κατά τα αλλά  πιο ταλαντούχο Στάθη.Εδώ πρέπει να πω ότι αυτές οι ταινίες διέπονταν από την ανεμελιά της εποχής ,της Ελλάδας του 80 -88 του Ανδρέα Παπανδρέου, μιας εποχής  οπού γενικά  η οικονομική κατάσταση ήταν πολύ καλύτερη από σημερα.Ετσι οι πρωταγωνιστές συνήθως την βγάζουν σε ντισκοτέκ ,σε παραλιες,καφετεριες  κτλ και γενικά η περιρρέουσα ατμόσφαιρα είναι άμεσα συνυφασμένη με την γενικότερη ευμάρεια του τοτε.Φυσικα δεν πρέπει να παραλείψω την Ρένα Παγκράτη την επονομαζόμενη "βασίλισσα της βιντεοκασέτας" η οποία ήταν σταθερή αξία σε κάθε ταινία του Στάθη. Η παρακμή της βιντεοκασέτας την επομένη δεκαετία την οδήγησε στην αυτοκτονία αφού όπως ομολογούσε και η ιδία δεν είχε ούτε  επαγγελματικές προτάσεις ούτε άλλο τρόπο να βγάλει τα προς το ζην .Ίσως είχε υπερβολικά ταυτιστεί με τις ταινίες αυτού του είδους κάτι που εν τελεί  της έκανε κακό. Ο Στάθης Ψαλτής γενικότερα θα μπορούσαμε να πούμε ότι  ταυτίστηκε με όλες τις ατάκες που έμειναν από εκείνη την εποχή όπως το "Κούλα πολύ κωλόπαιδο ο Κυριάκoς "  κτλ .Εν κατακλείδι πιστεύω η καλύτερη του ταινία  από θέμα πλοκής ήταν το "Μάντεψε τι κάνω τα βράδια" αν και πιο έντονα είναι χαραγμένο στην μνήμη μου το "έλα να αγαπηθούμε Ντάρλιγκ" που το είχα δει αν θυμάμαι καλά σε ηλικία 7- 8 χρονών το πολύπτωτε φυσικά δεν καταλάβαινα λέξεις όπως το τσοντα,αρλεκιν κτλ αλλά  ήταν ταινίες που έβγαζαν γέλιο με ένα απλό σενάριο .Εδώ θα ήθελα να σταθώ στο σενάριο δηλαδή και να αναφέρω ότι οι παραπάνω ταινίες αυτού του είδους ήταν λες και είχαν γυριστεί στο εξοχικό του παράγωγου ένα σαββατοκυριακο.Εννοω ότι παρόλο που δεν είχαν τα μέσα η το μεγάλο  budget , και γενικά δεν νομίζω να φιλοδοξούσαν να γίνουν διαχρονικές ,δηλαδή δεν κόπτοντας για την υστεροφημία τους οι παραπάνω από αυτές βλέπονται και σήμερα..Και τώρα πάω στον άρχοντα των  90s, τον Έλληνα Τσακ Νόρρις ταξίαρχο (αλήθεια είχε πάει και πιο πάνω ? ) Στάθη Θεοχαρη.Θυμαμαι χαρακτηριστικά τότε ,οι τηλεοράσεις ήταν στην διαπασών σε όλη την γειτονιά την ώρα που έπαιζε το Καλημέρα ζωή .Έτσι άκουγες εκκωφαντικά θα λέγαμε χαριτολογώντας τις ατάκες του ταξίαρχου "Μίλα ρε κάθαρμα ", "Σκουλήκι θα φτύσεις το γάλα που βύζαξες  " όπως και φυσικά την χαρακτηριστική μουσική υπόκρουση κάθε φορά που ο Στάθης έκανε κάποιον τόπι στο ξυλο.Μαλιστα ορισμένες ιστορίες της σειράς πχ η ιστορία με τον Μεγάλο Κλόουν είχαν απίστευτες τηλεθεάσεις και θυμάμαι λες και ήταν χτες που το πρώτο θέμα συζήτησης  ήταν το ποιος ήταν ο κλοουν.Ηταν κάτι ανάλογο θα μπορούσαμε να πούμε με τον ποιος πυροβόλησε τον Τζει Αρ στην διάσημη Αμερικανική  σειρά Νταλλας.Φυσικα οι σαπουνόπερες αυτού του είδους δεν ήταν για να τις βλέπεις για μεγάλη διάρκεια αλλά άνθισαν λέγω των μειωμένων εναλλακτικών πχ δεν υπήρχε ιντερνέτ, pay TV- συνδρομητική τηλεόραση  κτλ .Έτσι γνώρισαν μεγάλη επιτυχία με την δημιουργία της ιδιωτικής τηλεόρασης στην Ελλάδα  κάπου εκεί στο 90.Επιγραμματικα θα μπορούσα να πω ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα με αυτές τις σειρές ήταν η συνεχής επανάληψη των ίδιων ατόκων και διαλόγων πχ θυμάμαι ένα επεισόδιο αναλώθηκε σε ένα διάλογο  του τύπου "Δείξε μου τι έχεις πίσω από την πλάτη σου αγάπη μου "κτλ
Στάθης Ψάλτης -Στάθης Θεοχάρης (Γιώργος Βασιλείου).Δυο διαχρονικοί ήρωες του χτες !

Διάφορα περιστατικά από την ιστορία

Καμιά φορά τα όχι και τόσο γνωστά γεγονότα της ιστορίας έχουν και αυτά το ενδιαφέρον τους .Μπορώ να αναφερθώ επιγραμματικά σε ορισμένα  -Κατά την διάρκεια της μάχης στα Φάρσαλα οπού ο Καίσαρας με 22000 μόνο λεγεωνάριους κυρίως βετεράνους της Γαλατίας, νίκησε τις 60000 στρατό του Πομπηίου (που η πλειοψηφία ήταν άπειροι) , οι εκατόνταρχοι του Καίσαρα ενώ επιτίθεντο με τους στρατιώτες  τους τροχάδην έκαναν 2-3 φόρες "στάση" για ξεκούραση κάτι που είχε ως αποτέλεσμα να γύρει η μάχη προς το μέρος τους -Το 1807 μετά τις μάχες της Φρήλαντ και του Ευλάου (όπου και  θριάμβευσαν οι Γάλλοι), συναντήθηκαν για συνομιλίες ο Τσάρος Αλέξανδρος με τον Ναπολέων στην μέση του πόταμου Νιέμεν .Ένα μεγάλο πλωτό δωμάτιο είχε στηθεί  στην μέση του πόταμου οπού θα συνομιλουσαν.Ξεκινησαν ταυτόχρονα από τις δυο όχθες όμως οι κωπηλάτες του Ναπολέοντος ήταν πιο γρήγοροι και αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Ναπολέων να φτάσει πρώτος και υποδεχθεί τον τσάρο στην σχεδία .Αυτό έκανε ιδιαίτερη εντύπωση στους Ρώσους στρατιώτες που παρακαλούσαν το σκηνικό από την όχθη  -Το 1812  κατά την διάρκεια της μάχης του Μποροντινό που διεξήχθη κατα την Γαλλική εισβολή στην Ρωσία ο Ναπολέων ήταν βαριά άρρωστος κάτι που είχε ως αποτέλεσμα να μην έχει τον πλήρη έλεγχο της μάχης . Οι Γάλλοι  πέτυχαν Πύρρειο νίκη χάνοντας μεγάλο μέρος του στρατού τους .Αυτό το γεγονός εικάζουν πολλοί ιστορικοί ότι είχε ως αποτέλεσμα την τελική ήττα του Ναπολέοντος στην Ρωσία .Η ιστορία θα ήταν πολύ διαφορετική αν η εκστρατεία του ήταν επιτυχημένη  -Η μάνα του Χίτλερ ήθελε να κάνει  έκτρωση όμως τελικά ο γιατρός την απέτρεψε  -Πριν την μάχη των Φίλιππων ο Βρούτος είδε το φάντασμα του Καίσαρα σε παραίσθηση να του παρουσιάζεται στη σκηνή του  και να του λέει Ελληνικά: «Θα με δεις στους  Φιλίππους».   Τότε ο Βρούτος του απάντησε απλά  με ψυχραιμία "Θα σε δω" -Ο Μακιαβέλι έγραψε τον  " Ηγεμόνα" με μοναδικό σκοπό να ξανακερδίσει την εύνοια της οικογενείας των Μεδίκων .Αντί αυτού κέρδισε μια θέση στην ιστορία -Ο Αρχίας τύρρανος της αρχαίας Θήβας, γλεντούσε  κάποτε στο σπίτι ενός  φίλου του , όταν ένας αγγελιοφόρος  έφθασε φέρνοντας ένα πολύ επείγον μήνυμα οπού κάποιος τον προειδοποιούσε ότι επρόκειτο να τον δολοφονήσουν την άλλη μέρα.« Εις αύριον τα σπουδαία » απάντησε ο Αρχίας γελώντας και συνέχισε να πίνει. Την άλλη μέρα όντως δολοφονήθηκε  -Ο Νικηταράς σε μια μάχη κατά  την επανάσταση του 1821 έσφαξε τόσους πολλούς Τούρκους που κόλλησε το σπαθί στο χέρι του και χρειάστηκαν ώρες για να του το ξεκολλήσουν -O  Ναπολέων είχε την ικανότητα να συνομιλεί με 10 και πλέον άτομα ταυτόχρονα  -Ο Λουδοβίκος ο ΙΣΤ (αυτός που καρατομήθηκε  από τους επαναστάτες) είχε ως χόμπι του να διορθώνει χαλασμένα ρολόγια -Η φράση στους τυφλούς βασιλεύει ο μονόφθαλμος αναφέρεται  στον Βασίλειο τον Βουλγαροκτόνο . Έχοντας συντρίψει τους Βούλγαρους, ο Βασίλειος  αιχμαλώτισε 15.000 άνδρες, τους οποίους και τύφλωσε αφήνοντας μόνο έναν μονόφθαλμο ανά 100 τυφλούς άνδρες για να μπορέσουν να επιστρέψουν στον Σαμουήλ τον τσάρο τον Βουλγάρων . Ο Σαμουήλ όταν τους είδε πέθανε από το θέαμα  -Ο Χριστόφορος Κολόμβος δεν δίσταζε να εξαπατά τους ναύτες του .Τους έκρυβε συνεχώς την απόσταση από την Ισπανία ώστε να νομίζουν ότι είναι πιο κοντά από ότι στην πραγματικότητα - Ο  δολοφόνος του Κένεντυ έφυγε (αφού  σκότωσε τον πρόεδρο) από μια αποθήκη και πιάστηκε σε ένα θέατρο ενώ ο δολοφόνος του Λίνκολν σκότωσε τον πρόεδρο σε ένα θέατρο και σκοτώθηκε σε μια αποθήκη -Ο Πύρρωνας ίδρυσε την πρώτη σχολή Σκεπτικισμού.  Βασικό σημείο της σκέψεώς του ήταν και η κατάκτηση της αταραξίας, και γενικά η αδιαφορία. Ο Πύρρωνας ήταν αδιάφορος για ότι συνέβαινε γύρω του. Βασικό του σύνθημα τα "πάντα είναι αδιάφορα εκτός την αδιαφορία" .Μια μέρα, εκεί που περπατούσε με τον δάσκαλό του τον Ανάξαρχο, ο τελευταίος έπεσε μέσα σε έναν βαθύ λάκκο(ή ποτάμι). Ο Πύρρωνας δεν έκανε τίποτα για να τον βοηθήσει παρά συνέχισε να βαδίζει και να συζητά μόνος του. Aυτό το έκανε συνέχεια. Συζητουσε μόνος του όταν έφευγαν οι συνομιλητές του και δεν έκανε το παραμικρό για να αποφεύγει γκρεμούς ,αμάξια και άλλους κινδυνολόγοι μαρτυρίες λένε ότι τον έσωζαν συνεχεία οι ακόλουθοι του και έφτασε μέχρι τα βαθιά γεράματα -Ο Σαίξπηρ αν και ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς όλων των εποχών έκανε διάφορα λάθη. Σε ένα από τα έργα του βλέπουμε τον Ιούλιο Καίσαρα να ρωτάει το Βρούτο: -Τι ώρα είναι; Και ο Βρούτος του απαντά: -Καίσαρα, το ρολόι μόλις χτύπησε οκτώ. Την εποχή όμως του Καίσαρα δεν υπήρχαν ρολόγια.Μαλιστα το «και συ τέκνον Βρούτε» δεν λέχτηκε στην πραγματικότητα ποτέ .Από τον Σαίξπηρ προέρχεται αυτή η φράση